Infrastruktura Energetyczna

Infrastruktura Energetyczna

Poradnik odbiorcy prądu

Increase Normal Decrease
opublikowano: Wtorek, 21 Września, 2010 - 14:01, test

Poradnik odbiorcy prądu

 

1. W jaki sposób można sprawdzić czy wskazania licznika nie są zawyżone w stosunku do rzeczywistego zużycia energii elektrycznej? 

Stosownie do § 37 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków przyłączenia podmiotów do sieci elektroenergetycznych, ruchu i eksploatacji tych sieci (Dz. U. z 2005 r., Nr 2, poz. 6), odbiorca może zażądać od przedsiębiorstwa energetycznego dokonania sprawdzenia prawidłowości działania układu pomiarowo - rozliczeniowego. Sprawdzenie licznika powinno nastąpić nie później niż w ciągu 14 dni od dnia zgłoszenia żądania. Odbiorca ma również prawo żądać od przedsiębiorstwa energetycznego laboratoryjnego sprawdzenia prawidłowości działania układu pomiarowo - rozliczeniowego, które powinno być przeprowadzone w ciągu 14 dni od dnia zgłoszenia żądania (§ 37 ust. 2 rozporządzenia). W przypadku niestwierdzenia nieprawidłowości w działaniu badanego układu pomiarowo - rozliczeniowego odbiorca pokrywa koszty przeprowadzenia sprawdzenia i badania laboratoryjnego (§ 37ust. 3 rozporządzenia).Przedsiębiorstwo energetyczne jest obowiązane dostarczyć odbiorcy protokół badania laboratoryjnego. Odbiorca może w ciągu 30 dni od dnia otrzymania protokołu badania laboratoryjnego zlecić wykonanie dodatkowej ekspertyzy badanego uprzednio układu pomiarowo - rozliczeniowego. Przedsiębiorstwo energetyczne ma obowiązek umożliwić przeprowadzenie takiej ekspertyzy (§ 37 ust. 4 rozporządzenia). Koszty tej dodatkowej ekspertyzy pokrywa odbiorca (§ 37 ust. 5 rozporządzenia).W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w działaniu układu pomiarowo - rozliczeniowego, przedsiębiorstwo energetyczne jest obowiązane do zwrotu kosztów wykonania badania laboratoryjnego, jak również przeprowadzonej dodatkowej ekspertyzy, a także ma obowiązek dokonać korekty należności za dostarczaną energię elektryczną. (§ 37 ust. 6 rozporządzenia). Zasady dokonywania korekty zostały określone w rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w obrocie energią elektryczną (Dz. U. z 2004 r., Nr 105, poz. 1114) w § 37 - § 39.

 

2. Kto może rozstrzygnąć sprawę rozliczeń kosztów wykonanego przyłącza? 

Zgodnie z § 9 pkt 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków przyłączenia podmiotów do sieci elektroenergetycznych, ruchu i eksploatacji tych sieci (Dz. U. z 2005 r., Nr 2, poz. 6) wysokość opłaty za przyłączenie, obliczoną zgodnie z taryfą obowiązującą w dniu podpisania umowy oraz sposób jej regulowania określa umowa o przyłączenie. W przypadku gdy nastąpiło już przyłączenie do sieci, a strony umowy dalej nie mogą dojść do polubownego załatwienia sporu, właściwym do rozstrzygnięcia takiej sprawy będzie sąd powszechny. Do kompetencji Prezesa URE, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy - Prawo energetyczne, należy rozstrzyganie sporów wniesionych przez stronę i dotyczących odmowy zawarcia: 

  • umowy o przyłączenie do sieci, 
  • umowy sprzedaży, 
  • umowy o świadczenie usługi przesyłania lub dystrybucji paliw lub energii, 
  • umowy o świadczenie usługi transportu gazu ziemnego, 
  • umowy o świadczenie usługi magazynowania paliw gazowych, 
  • umowy o świadczenie usługi skraplania gazu ziemnego, 
  • umowy kompleksowej,

a także 

w przypadku nieuzasadnionego wstrzymania dostarczania paliw gazowych lub energii. 

Prezes URE nie posiada zatem kompetencji do rozstrzygania sporów powstałych na tle rozliczenia kosztów przyłączenia do sieci.

 

3. Jakie składniki należności za zużycie energii elektrycznej są zawarte na rachunku za energię wystawionym odbiorcy, prowadzącemu własne gospodarstwo domowe, przez przedsiębiorstwo energetyczne? 

Rodzaje cen i stawek opłat jakie są zawarte na rachunku za energię wystawionym przez przedsiębiorstwo energetyczne powinny być wyspecyfikowane zgodne z obowiązującą taryfą przedsiębiorstwa. Zasady opracowywania taryf na energię elektryczną określają przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w obrocie energią elektryczną (Dz. U. z 2004 r., Nr 105, poz. 1114). Odbiorcy zużywający energię na potrzeby gospodarstw domowych są kwalifikowani do jednej z grup taryfowych oznaczonych literą "G". Najwięcej odbiorców zaliczonych jest do grupy taryfowej G11, która obejmuje odbiorców rozliczanych w jednej strefie czasowej. Na fakturze odbiorcy w gospodarstwie domowym, w grupie taryfowej G-11, znajdują się następujące pozycje: 

  1. opłata za energię elektryczną, wyliczana z przemnożenia ilości energii (mierzonej w kWh) i ceny energii (podawanej w zł/kWh), 
  2. opłata stała za przesył, która jest iloczynem liczby miesięcy objętych rozliczeniem i stawki stałej sieciowej określonej w zł/m-c, 
  3. płata zmienna przesyłowa, wyliczana z ilości energii (tej samej ilości jak w punkcie 1) i stawek opłat zmiennych: systemowej i sieciowej, mierzonych w zł/kWh, 
  4. opłata abonamentowa, podobnie jak w punkcie 2, obliczana jako iloczyn liczby miesięcy i stawki opłaty abonamentowej w zł/m-c. 

Taryfy przedsiębiorstw energetycznych są udostępniane odbiorcom w Biurach Obsługi Klientów, są także publikowane na stronach internetowych przedsiębiorstw. Do wszystkich taryf można mieć dostęp na stronie URE, poprzez zakładki: Rynek energii elektrycznej/ Taryfy/ Taryfy dla energii elektrycznej. 

 

4. Gdzie znajduje się granica dostarczania energii elektrycznej do budynku mieszkalnego, który został przyłączony do sieci elektroenergetycznej? 

Zgodnie z § 11 ust 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków przyłączenia podmiotów do sieci elektroenergetycznych, ruchu i eksploatacji tych sieci (Dz. U. z 2005 r., Nr 2, poz. 6) miejscem dostarczania energii elektrycznej dla podmiotów zaliczanych do grupy przyłączeniowej IV i V (dot. budynku mieszkalnego), zależnie od rodzaju przyłącza, są: 

  1. przy zasilaniu z elektroenergetycznej linii napowietrznej przyłączem wykonanym pojedynczymi przewodami fazowymi - zaciski prądowe przewodów przy izolatorach stojaka dachowego lub konstrukcji wsporczej w ścianie budynku na wyjściu w kierunku instalacji odbiorcy; 
  2. przy zasilaniu kablem ziemnym lub przyłączem kablowym z linii napowietrznej - zaciski prądowe na wyjściu przewodów od zabezpieczeń w złączu, w kierunku instalacji odbiorcy; 
  3. przy zasilaniu przyłączem napowietrznym, wykonanym wielożyłowym przewodem izolowanym - zaciski prądowe, o których mowa w pkt 1, lub zaciski prądowe na wyjściu przewodów od zabezpieczeń w złączu w kierunku instalacji odbiorcy, w zależności od przyjętego rozwiązania technicznego; 
  4. w budynkach wielolokalowych - zaciski prądowe na wyjściu od zabezpieczeń głównych w złączu, w kierunku instalacji odbiorców; 
  5. w złączu zintegrowanym z układem pomiarowo-rozliczeniowym - zaciski na listwie zaciskowej w kierunku instalacji odbiorczej. 

 

5. W jakim zakresie odbiorca energii elektrycznej obowiązany jest do opieki nad układem pomiarowo-rozliczeniowym tj. licznikiem będącym własnością dostawcy? 

Zgodnie z § 17 pkt 7 i 8 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków przyłączenia podmiotów do sieci elektroenergetycznych, ruchu i eksploatacji tych sieci (Dz. U. z 2005 r., Nr 2, poz. 6) odbiorca zobowiązany jest do zabezpieczenia przed uszkodzeniem układ pomiarowo-rozliczeniowy i zabezpieczenia główne na warunkach ustalonych w umowie, jeżeli znajdują się na terenie lub w obiekcie odbiorcy. 

Odbiorca zobowiązany jest także do niezwłocznego informowania przedsiębiorstwa energetycznego o zauważonych wadach lub usterkach w układzie pomiarowo - rozliczeniowym i o innych okolicznościach mających wpływ na możliwość niewłaściwego rozliczenia za energię elektryczną. 

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 16 sierpnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych (Dz. U. z 1999r., Nr 74, poz.836) stanowi, że właściciel budynku (zarządzający, dzierżawca) obowiązany jest do dokonywania okresowych kontroli stanu sprawności technicznej urządzeń i instalacji elektrycznej w budynku. Użytkownik lokalu powinien natomiast utrzymywać właściwy stan techniczny instalacji i urządzeń elektrycznych w lokalu oraz właściwe warunki użytkowania urządzeń do pomiaru zużycia energii elektrycznej oraz niezwłocznie informować dostawcę energii elektrycznej o ich uszkodzeniu oraz w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości funkcjonowania instalacji i urządzeń elektrycznych w pomieszczeniach przeznaczonych do wspólnego użytkowania mieszkańców - informować właściciela budynku (§18 ust. 2 pkt 3 - 5).

 

6. Czy Odbiorca, mieszkaniec domku jednorodzinnego, może domagać się bonifikaty od przedsiębiorstwa energetycznego za jednorazową przerwę w dostawie energii elektrycznej, która trwała przez 24 godziny z przyczyn uszkodzenia sieci elektroenergetycznej?

 Standardy jakościowe obsługi odbiorców określone są w rozdziale 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków przyłączenia podmiotów do sieci elektroenergetycznych, ruchu i eksploatacji tych sieci (Dz. U. z 2005 r., Nr 2, poz. 6), albo mogą być określone w umowie sprzedaży energii elektrycznej. Jeżeli strony nie ustaliły innych standardów jakościowych obsługi odbiorców w umowie sprzedaży energii elektrycznej, to dotrzymaniem tych standardów przez przedsiębiorstwo energetyczne będzie zachowanie warunków określonych w § 36 ust. 2 rozporządzenia. Z przepisu tego wynika, że dla podmiotów zaliczonych do grup przyłączeniowych IV i V, dopuszczalny czas trwania: 

  1. jednorazowej przerwy awaryjnej w dostarczaniu energii elektrycznej z sieci nie może przekroczyć 24 godzin; 
  2. wyłączeń awaryjnych w ciągu roku, liczony dla poszczególnych wyłączeń od momentu uzyskania przez przedsiębiorstwo energetyczne informacji o wystąpieniu przerwy w dostarczaniu tej energii do chwili przywrócenia jej dostarczania, nie może przekroczyć 48 godzin. 

Tym samym Odbiorcy nie przysługuje bonifikata od przedsiębiorstwa energetycznego za jednorazową przerwę w dostawie energii elektrycznej (która trwała do 24 godzin). 

Jednocześnie trzeba pamiętać, że nie każde wstrzymanie dostaw energii, na skutek nieprzewidzianych zjawisk atmosferycznych, następuje z winy przedsiębiorstwa energetycznego. W niektórych przypadkach odpowiedzialne za taki stan są instalacje elektryczne w budynku odbiorcy, za które przedsiębiorstwo energetyczne nie ponosi odpowiedzialności.

 

7. Czy przedsiębiorstwo energetyczne może żądać zawiadomienia o całkowitym lub częściowym zakończeniu budowy domu w przypadku złożenia wniosku o zmianę grupy taryfowej z C na G?

 Przepisy ustawy - Prawo energetyczne, oraz aktów wykonawczych do ustawy, nie zawierają zapisów regulujących kwestie dokumentacji składanej przez odbiorców wraz z wnioskiem o zmianę grupy taryfowej. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w obrocie energią elektryczną (Dz. U z 2004 r. , nr 105, poz.1114) przedsiębiorstwo energetyczne w taryfie dokonuje podziału odbiorców na grupy taryfowe według określonych kryteriów (§ 2 pkt 12, § 5 ust. 1 i § 8). Warunki zmiany grupy taryfowej określa umowa sprzedaży energii elektrycznej (§ 9 ust. 2). Kwestia ewentualnego udokumentowania wniosku o zakwalifikowanie odbiorcy do stosownej grupy spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne (art. 6 Kodeksu Cywilnego), tj. na odbiorcy. Takim dokumentem w przypadku przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego może być zawiadomienie właściwego organu o zakończeniu budowy lub, jeżeli wymagają tego przepisy prawa budowlanego, pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego (patrz art. 54 i n. ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016, z późn. zm.).

 

8. W jakim terminie odbiorca energii elektrycznej powinien otrzymać od przedsiębiorstwa energetycznego odpowiedź na reklamację w sprawie zawyżonego, zdaniem odbiorcy, rachunku za energię elektryczną? 

Zgodnie z § 33 pkt 8 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków przyłączenia podmiotów do sieci elektroenergetycznych, ruchu i eksploatacji tych sieci (Dz. U. z 2005 r., Nr 2, poz. 6) przedsiębiorstwo energetyczne jest zobowiązane rozpatrzeć wniosek lub reklamację odbiorcy w sprawie rozliczeń i udzielić odpowiedź, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku lub zgłoszenia reklamacji, chyba że w umowie między stronami określono inny termin.

 

9. Czy i w jakiej wysokości odbiorca energii elektrycznej może uzyskać od zakładu energetycznego bonifikatę za przerwę w dostawie energii elektrycznej? 

Zgodnie z § 40 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i polityki Społecznej z 23 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w obrocie energią elektryczną (Dz.U. z 2004 r. Nr 105, poz.1114), za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców, określonych w odrębnych przepisach, odbiorcy na jego wniosek przysługuje bonifikata i upusty, w wysokości określonej w taryfie lub umowie. Wniosek odbiorcy przedsiębiorstwo energetyczne jest obowiązane rozpatrzyć w ciągu 30 dni od dnia jego złożenia. Wielkość bonifikaty w zakresie niedotrzymania poziomu napięcia określa § 41 ust 1 cytowanego rozporządzenia, przepisy ust 2 i 3 odnoszą się do bonifikat z tytułu przerw w dostawie energii. Z przepisów wynika, iż za każdą niedostarczoną jednostkę energii elektrycznej odbiorcy przysługuje bonifikata w wysokości pięciokrotności ceny energii elektrycznej za okres, w którym wystąpiła przerwa; ilość niedostarczonej energii elektrycznej w dniu, w którym miała miejsce przerwa, ustala się na podstawie poboru energii w odpowiednim dniu poprzedniego tygodnia, z uwzględnieniem czasu dopuszczalnych przerw określonych w umowie sprzedaży energii elektrycznej. W okresie, w którym nie były dotrzymane standardy jakościowe obsługi odbiorców, a układ pomiarowo-rozliczeniowy umożliwia określenie ilości energii elektrycznej dostarczonej odbiorcy, ilość energii ustala się na podstawie poboru energii elektrycznej w analogicznym okresie rozliczeniowym tego samego dnia tygodnia w poprzednim tygodniu oraz proporcji liczby godzin, w których standardy nie zostały dotrzymane, do całkowitej liczby godzin w okresie rozliczeniowym.

 

10. Czy odbiorca III grupy przyłączeniowej w przypadku awarii urządzeń przekładników napięciowych układu pomiarowo-rozliczeniowego może wymagać ich naprawy na koszt zakładu energetycznego? 

Zgodnie z § 16 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków przyłączenia podmiotów do sieci elektroenergetycznych, ruchu i eksploatacji tych sieci (Dz. U. z 2005 r. Nr 2, poz. 6), przedsiębiorstwa energetyczne są zobowiązane do zainstalowania na własny koszt układów pomiarowo - rozliczeniowych odbiorcom grup przyłączeniowych IV-VI zasilanych z sieci o napięciu nie wyższym niż 1 kV. W przypadku odbiorców zaliczonych do III grupy przyłączeniowej podmioty na własny koszt instalują układy pomiarowo-rozliczeniowe. Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, iż w przypadku uszkodzenia (przepalenia) przekładników napięciowych układu pomiarowo-rozliczeniowego koszt ich naprawy spoczywa na odbiorcy. Zakład energetyczny natomiast na wniosek Odbiorcy, zgodnie z § 16 ust. 2 pkt 5 w/w rozporządzenia umożliwia Odbiorcy dostęp do układu pomiarowo-rozliczeniowego w celu jego kontroli.

 

11. Czy odbiorca może domagać się od Zakładu Energetycznego dostępu do czytnika licznika energii elektrycznej w celu bieżącej kontroli zużycia energii elektrycznej w przypadku przeniesienia licznika energii elektrycznej do skrzynki na zewnątrz budynku wykonanej z nieprzezroczystego materiału? 

Zgodnie z § 16 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków przyłączenia podmiotów do sieci elektroenergetycznych, ruchu i eksploatacji tych sieci (Dz. U. z 2005 r., Nr 2, poz. 6) przedsiębiorstwo energetyczne, zajmujące się przesyłaniem i dystrybucją energii elektrycznej, zobowiązane jest do umożliwienia odbiorcy wglądu do wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego oraz do dokumentów stanowiących podstawę rozliczeń za dostarczoną energię elektryczną oraz kontroli prawidłowości wskazań tych układów.

 

12. W jakich przypadkach przedsiębiorstwo energetyczne może zainstalować przedpłatowy licznik energii elektrycznej? 

Zgodnie z art. art. 6a ustawy - Prawo energetyczne przedsiębiorstwo energetyczne może zainstalować przedpłatowy układ pomiarowo-rozliczeniowy, jeżeli odbiorca: 

  1. co najmniej dwukrotnie w ciągu kolejnych 12 miesięcy zwlekał z zapłatą za pobraną energię elektryczną albo za świadczone usługi związane z dostarczaniem energii elektrycznej przez okres co najmniej jednego miesiąca; 
  2. nie ma tytułu prawnego do nieruchomości, obiektu lub lokalu, do którego jest dostarczana energia elektryczna; 
  3. użytkuje nieruchomości, obiekt lub lokal w sposób uniemożliwiający cykliczne sprawdzanie stanu układu pomiarowo-rozliczeniowego. 

Koszty zainstalowania przedpłatowego układu pomiarowo-rozliczeniowego ponosi przedsiębiorstwo energetyczne. 

Zgodnie z § 16 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie warunków przyłączenia podmiotów do sieci elektroenergetycznych, ruchu i eksploatacji tych sieci (Dz. U. z 2005 r., Nr 2, poz. 6) przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się dystrybucją energii elektrycznej instaluje na własny koszt układ pomiarowo - rozliczeniowy, w przypadku podmiotów zaliczonych do grup przyłączeniowych IV - VI, zasilanych z sieci o napięciu nie wyższym niż 1 kV, z wyłączeniem jednostek wytwórczych. Natomiast, w razie braku zgody odbiorcy na zainstalowanie przedpłatowego układu pomiarowo-rozliczeniowego, przedsiębiorstwo energetyczne może wstrzymać dostarczanie energii elektrycznej lub rozwiązać umowę sprzedaży tej energii.

 

13. W jakich godzinach pracownicy przedsiębiorstwa energetycznego mogą dokonywać kontroli np. układów pomiarowo-rozliczeniowych energii elektrycznej? 

Zgodnie z § 7 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z 11 sierpnia 2000 r. w sprawie przeprowadzania kontroli przez przedsiębiorstwa energetyczne (Dz.U. z 2000 r., Nr 75, poz. 866), kontrole przeprowadza się w dniach i godzinach pracy, obowiązujących u odbiorcy, w sposób nie zakłócający pracy. W lokalu mieszkalnym kontrolę przeprowadza się w godzinach od 7oo do 20 oo, z wyłączeniem dni ustawowo wolnych od pracy.

 

14. W jakim przypadku przedsiębiorstwo energetyczne w wyniku przeprowadzonej kontroli urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych, będących własnością przedsiębiorstwa energetycznego, może wstrzymać dostawę energii elektrycznej? 

Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy - Prawo energetyczne przedsiębiorstwo energetyczne może wstrzymać dostawę energii elektrycznej, jeśli w wyniku przeprowadzonej kontroli układu pomiarowego, dotrzymania zawartej umowy i prawidłowości rozliczeń, zostało stwierdzone, że: 

  1. instalacja znajdująca się u odbiorcy stwarza bezpośrednie zagrożenie dla życia, zdrowia albo środowiska; 
  2. nastąpił nielegalny pobór energii elektrycznej. 

Za nielegalne pobieranie energii należy uznać pobieranie energii bez zawarcia umowy, z całkowitym albo częściowym pominięciem układu pomiarowo - rozliczeniowego lub poprzez ingerencję w ten układ mającą wpływ na zafałszowanie pomiarów dokonywanych przez układ pomiarowo - rozliczeniowy (art. 3 pkt 18 ustawy - Prawo energetyczne). 

Zgodnie z art. 278 § 1 i 5 Kodeksu Karnego, kradzież energii elektrycznej traktowana jest jako przestępstwo przeciwko mieniu, które zagrożone jest karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. W wypadku mniejszej wagi, sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku (z art. 278 § 3 Kodeksu Karnego).

 

15. Czy odbiorca energii elektrycznej odpowiada za uszkodzenie plomb zainstalowanych na liczniku energii elektrycznej? 

Zgodnie z § 17 pkt 7 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków przyłączenia podmiotów do sieci elektroenergetycznych, ruchu eksploatacji tych sieci (Dz. U. z 2005 r., Nr 2, poz. 6) na odbiorcy energii elektrycznej ciąży obowiązek zabezpieczenia przed uszkodzeniem układ pomiarowo - rozliczeniowy oraz zabezpieczenia główne, przez co należy rozumieć także jego oplombowanie. 

Zerwanie plomb umożliwia ingerencje w układ pomiarowy lub pobór energii z pominięciem tego układu, co może być podstawą do oskarżenia o nielegalny pobór energii. 

Odbiorca jest zobowiązany także do niezwłocznego poinformowania przedsiębiorstwa energetycznego o zauważonych wadach lub usterkach w układzie pomiarowo - rozliczeniowym i o innych okolicznościach mających wpływ na możliwość niewłaściwego rozliczania za energię elektryczną ( § 17 pkt 7 ww. rozporządzenia).

 

16. Czy Zakład Energetyczny może pobierać opłatę za zużytą energię elektryczną w wysokości określonej na podstawie prognozowanego zużycia energii elektrycznej? 

Zgodnie z przepisem § 35 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 23 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w obrocie energią elektryczną (Dz.U. z 2004 r. Nr 105, poz.1114), jeżeli okres rozliczeniowy jest dłuższy niż jeden miesiąc, to w tym okresie Zakład Energetyczny może pobierać opłaty za energię elektryczną w wysokości określonej na podstawie prognozowanego zużycia energii elektrycznej. Natomiast jeżeli powstanie nadpłata, to podlega ona zaliczeniu na poczet płatności ustalonych na najbliższy okres obliczeniowy, o ile odbiorca nie zażąda zwrotu. W przypadku powstania niedopłaty - podlega ona doliczeniu do pierwszego rachunku ustalonego na najbliższy okres rozliczeniowy.

 

17. Czy w przypadku awarii urządzeń elektrycznych w zakładzie rzemieślniczym jest możliwość okresowej zmiany mocy umownej, przewidywany czas usunięcia awarii około jednego miesiąca?

Ani art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo energetyczne, ani rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków przyłączenia podmiotów do sieci elektroenergetycznych, ruchu i eksploatacji tych sieci (Dz. U. z 2005 r. Nr 2, poz. 6), nie przewiduje możliwości zmiany wielkości mocy umownej w przypadku wystąpienia awarii u odbiorcy. Należy zauważyć, że art. 5 ust. 2 pkt 1 Prawa energetycznego określa podstawowe elementy umowy sprzedaży (umowa powinna zawierać "co najmniej"). Można zatem ukształtować treść umowy w sposób odpowiadający umawiającym się stronom. Biorąc pod uwagę zarówno ww. przepis ustawy oraz § 14 ust. 2 pkt 4 przytoczonego rozporządzenia, to możliwość zmiany mocy umownej w przypadku awarii urządzeń elektrycznych musiała by wynikać z zapisów umowy sprzedaży energii elektrycznej.

 

Sprawdź ile zużywasz prądu:

http://www.vattenfall.pl/kalkulatorenergii/